Ga naar inhoud
Beauseant

Oude beschavingen - wel of niet buitenaards?

Aanbevolen berichten

Het Museum

De goden waren al lang uit het straatbeeld verdwenen, en ook van hun bouwwerken bleef zo goed als niets meer over. Enkel hun invloed op de mensen bleef. Het handjevol Annunaki die de oorlogen hadden overleefd, was niet meer voldoende om op lange termijn als ras te overleven. Zelfs de verhalen over hen werden legendes en de legendes werden mythologie. Het is in deze context dat we kunnen begrijpen dat Ptolemaios, de generaal die koning van Egypte werd, ook niet wist wat hij met de Ark moest, of wat het was. Alexander was rotsvast overtuigd dat het een geschenk van Zeus aan hem was, maar ook hij wist niet waar de Ark vandaan kwam, wat de betekenis was, of hoe dit in een kelder in Babylon terecht was gekomen.

Ptolemaios spendeerde het grootste deel van zijn leven na de dood van Alexander aan de eenmaking van Egypte. Hij mengde de Helleense en de Egyptische cultuur en godsdienst, en ontwikkelde Alexandria als hoofdstad in plaats van Memphis. Hier liet hij ook het lichaam van Alexander en zijn bezittingen begraven in het Soma, een gigantisch Mausoleum. Ook begon hij aan de bouw van één van de meest prestigieuze bouwwerken in Egypte sinds de piramiden (die gebaseerd waren op de plannen van Imothep): een gigantische vuurtoren op het eilandje Pharos. Hij toonde enorme interesse in de wetenschap, en financierde bijvoorbeeld de beroemde wiskundige Euclides. Door zich te omringen met filosofen en historici, probeerde hij onder andere de oorsprong en betekenis van de Ark te achterhalen.

Het was de zoon van Ptolemaios, Ptolemaios II, die uiteindelijk een tempel bouwde in Alexandria ter ere van de Musen. De Musen werden vereerd als goden van de inspiratie. Dit moest zijn wijsgeren inspireren in het onderzoek naar de Ark. Deze tempel groeide uit tot de grootste van zijn soort, een museion. Hierin werden ook allerlei geschriften en voorwerpen opgeslagen die eventueel zouden kunnen helpen om de oorsprong van de Ark te ontdekken. Het latere woord museum wordt hiervan afgeleid. Het museion en de bijhorende bibliotheek van Alexandria zou nog eeuwen lang beroemd blijven, en zelfs de inspiratie vormen voor christelijke kloosterorden en middeleeuwse universiteiten. 

Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Ptolemaios II liet niet alleen filosofen en wetenschappers in de literatuur zoeken naar antwoorden. Ook liet hij enkele priesters experimenteel onderzoek uitvoeren. Enkelen hiervan stierven door intens contact met de voorwerpen. Eén van de boekgeleerden was een leerling geweest van de wetenschapper Democritus, de eerste persoon die de atoomtheorie verwoorde: alle materie is opgebouwd uit ondeelbare stoffen. Volgens deze boekgeleerde moest de invloed van de Ark dus via ondeelbare, schadelijke deeltjes (Atomos in het Grieks) overgedragen zijn aan de slachtoffers van deze Ark. Deze geleerde stelde voor om de experimentele onderzoekers van de Ark voor en na het onderzoek grondig te wassen in stromend water, om op die manier alle giftige 'atomos' weg te spoelen. Dit ritueel deed inderdaad het aantal slachtoffers van de Ark stevig dalen, zodat dit redelijk veilig kon worden bestudeerd. 

De nakomelingen van de dynastie van Ptolemaios breidden elk het Museion nog verder uit. Er werd zelfs een decreet gevormd dat zei dat alle schriftelijke werken moesten worden gekopieerd en vertaald naar het Grieks. Gezanten werden van Spanje tot India gestuurd om boekenrollen op te kopen in naam van het museion. Op het hoogtepunt telde het museion zelfs een half miljoen boekenrollen over alle mogelijke onderwerpen, van wiskunde tot theologie tot geschiedenis. Hier ontwikkelde bijvoorbeeld Archimedes zijn schroef en andere mechanische wonderen.

De experimenten noch de literatuur leek een antwoord te kunnen bieden voor Ptolemaios II over het mysterieuze object dat zijn vader had verkregen. Tot een oude tekst Alexandria bereikte. De tekst was geschreven in een dialect dat Egyptische wortels leek te hebben, maar zelfs voor de lokale Egyptenaren onbegrijpelijk bleek. Op dit moment was de oude cultus van Atoem al geëvolueerd naar een religie: het Jodendom. Deze Joden hadden een gemeenschap in Alexandria, en hadden kopieën van hun heilige geschriften bij, die Ptolemaios II door hen naar het Grieks liet vertalen. In deze vertaling, de Septuagint, kwam een vergulde kist voor die perfect aan de beschrijving van de Ark voldeed. Dit was het eerste belangrijke puzzelstukje.

Een volgend puzzelstuk werd gevonden in Memphis. Hier werd namelijk het verslag van prins Khaemweset gevonden, waarin hij verslag deed over de tombe van Imothep, de inhoud ervan en de opschriften op de muren van de grafkamer. Ook dit werd vertaald en opgeslagen in Alexandria. Zowel Imothep als Khaemweset werden in het ptolemaïsche rijk veelgebruikte figuren in fictiewerken. Een derde puzzelstuk kwam uit een verslag van Nebuzaraddan, een generaal van Babylon, waarin de Ark beschreven werd als oorlogsbuit na de val van Hiërosolyma. Het vierde puzelstuk was de kennis dat de Ark samen met Alexander uit Babylon was vervoerd. Deze vier puzzelstukken samen gaf de dynastie van Ptolemaios een goed idee van de geschiedenis van de Ark. Nog steeds wisten zij echter nog niets over wie of wat Atoem of de Annunaki waren. Volgens sommige geleerden was Atoem dezelfde persoon als Adam uit het eerste boek van de Septuagint van de Joden, de eerste mens die neerdaalde op de aarde vanuit het paradijs. Dezelfde geleerden dachten dat de Annunaki dezelfde wezens waren als de Nephilim uit de Septuagint. Een samenvatting van al deze kennis werd opgeslagen in een aparte ruimte van het Museion, samen met de Ark. Dit onderzoek en deze conclusies werden niet op enkele weken door een klein groepje wijsgeren uitgevoerd, bijna drie eeuwen lang lieten de Ptolemaeïsche vorsten dit onderzoek uitvoeren, met dit alles als resultaat.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Ik volg met bewondering, het wordt zo een prachtig boek....of film 🙂

Met de geheime kennis zou je zo de link naar de Magi leggen, Atomos de tovenaar, Simon de Magus en ook nog het ritueel van het wassen......Johannes de Doper.....

Verdorie mijn fantasie slaat al door ik ben zeer benieuwd naar het verloop!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Het Lam

Honderden jaren eerder was Troje het strijdtoneel tussen verschillende Annunaki koninkrijken. Enkele menselijke vluchtelingen uit het Trojaans gebied hadden ondertussen een nieuwe stad gesticht, die in deze periode tot de machtige stad Roma was uitgegroeid. Ook hadden zij ondertussen een immens grote regio onder hun controle. Een staatsman van dit Romeinse rijk, Iulius Caesar, was de aanvoerder in een burgeroorlog tegen Pompeius. Tegen het einde van deze oorlog kwam Caesar terecht in Alexandria. De oude veldheer werd verleid door de jonge prinses van de ptolemaïen: Cleopatra. Cleopatra plande samen met hem een unie tussen beide rijken door een huwelijk. Rome had namelijk grondgebied, cultuur en een lange traditie van zeer efficiënte strijdkrachten, Egypte was één van de grootste producenten van graan, en zou daardoor een financiële boost kunnen geven aan het steeds groter wordende Romeinse rijk. Tijdens zijn tijd met de prinses, kon Caesar de Ark bewonderen en zag hij enkele militaire en politieke mogelijkheden die het kon bieden.

Enkele jaren later nam Caesar Cleopatra mee naar Rome. Ondertussen hadden zij zelfs een zoon: Ptolemaios Caesarion. Nog voordat een huwelijk kon worden voltrokken, of Caesarion kon worden voorgesteld als troonopvolger, werd Caesar door de senaat van Rome vermoord. Cleopatra en Caesarion vluchtten hierna snel terug naar Alexandria. Cleopatra bleef niet bij de pakken zitten en deed een tweede poging. De volgelingen van Caesar begonnen namelijk met een burgeroorlog tegen elkaar over de opvolging. Cleopatra koos de kant van Marcus Antonius, een vriend van Caesar die haar zoon, Caesarion, ook erkende als enige wettelijke erfgenaam. Marcus werd zodanig verliefd op Cleopatra en op Egypte, dat het Romeinse volk eerder zijn tegenstander Octavianus begon te steunen. 

Octavianus kon Marcus verslaan in verschillende veldslagen, en uit wanhoop pleegde deze laatste zelfmoord. Cleopatra had nu de laatste steun vanuit Rome verloren, en probeerde haar kinderen in veiligheid te brengen. Caesarion, de enige zoon van Caesar, stuurde ze samen met de Ark en andere kostbaarheden naar Baranis, een Egyptische haven aan de Rode Zee. Hier zou hij moeten vluchten naar een ver land, waarschijnlijk stond India op het programma. Er vertrokken wel vaker Egyptische handelsmissies naar die Oostelijke havens.

Op dit moment arriveert Octavianus in Alexandrië. Hij vindt Cleopatra die zichzelf ook van het leven heeft beroofd, en stuurt soldaten om Caesarion, de laatste bedreiging voor zijn alleenheerschappij, om te brengen. De soldaten, die hem in heel Alexandrië niet konden vinden, kiezen een jongen uit van dezelfde leeftijd (ongeveer zeventien), en die iets van Caesar weg lijkt te hebben, om te executeren. Terwijl de onschuldige jongen sterft, zit Caesarion samen met zijn schatten en enkele lijfwachten op een boot in de Rode Zee. De weg naar Indië is lang, en daardoor moeten zij vele tussenstops maken om hun schip te herstellen, en rantsoenen in te kopen. De eerste stop die zij maken is bij de oeroude haven van Aden op het Arabische schiereiland. In plaats van verder te reizen, besluit de jonge Caesarion dat hij al ver genoeg is van de Romeinen, en dat niemand hem hier zal herkennen of zoeken. 

Op het moment dat Caesarion in Arabia Felix reist met zijn gezellen en de Ark, nam Octavianus de titel Princeps (eerste van de burgers) aan, en veranderde hij zijn naam naar Augustus. Egypte werd ingelijfd als Romeinse provincie. Bovendien werd ook een tempel van Divus Iulius gebouwd in Rome, waar Caesar herdacht en vereerd werd als een god. Een heldere komeet werd gezien als bewijs van de apotheose van deze staatsman. Eén van Caesarions Egyptische namen 'Iwapanetjer entynehem' betekende 'zoon van de reddende God'. Een titel die nu alleen nog maar meer betekenis kreeg. De komeet werd door priesters in Parthia (een land in het Oosten) gezien als een goddelijk teken van de geboorte van een nieuwe koning. Plinius de oudere schreef hierover: "Dat deze komeet verscheen namens hem en dat hij daarom was geboren. Waarlijk, als we een waarheid willen belijden, dat was een goede, heilbrengende en gelukkige voorbode voor de hele wereld". 

Gedurende de jaren dat Caesarion in ballingschap leefde, kromp zijn gevolg aanzienlijk. Zonder inkomsten raakte het geld op, waarna de soldaten Caesarion alleen lieten, en ook de slaven verlieten hem snel hierna. Caesarion bleef zo alleen achter met de Ark, die hij niet meer op zijn eentje kon vervoeren. Jaren lang bestudeerde hij de literatuur en de Ark, tot hij besloot dat hij alles geleerd had wat hij kon leren. Caesarion maakte de beslissing om de Ark achter te laten in een grot, en zelf op pad te gaan, op zoek naar meer wijsheid op een plaats die volgens de boeken uit het Museion nauw verbonden was met die Ark: Hiërosolyma. Voor zijn vertrek schreef hij zijn eigen bevindingen en verhaal op, en liet deze ook achter bij de Ark. 

Toen hij eenmaal aangekomen was in de hoofdstad van koning Herodus, werd hij bekeken als een vreemdeling. Caesarion besloot om buiten de stad te blijven wonen als heremiet. Hij moest wel zijn naam veranderen om geen argwaan te wekken in de Romeinse vazalstaat. De naam Ptolemaios en Caesar kon hij dus wel vergeten. Hij besloot daarom om zijn koosnaam 'Caesarion' (dit betekende kleine Caesar) te censureren tot het minder opvallende "Ion". Dit leek op een veelgebruikte plaatselijke naam, dus nam hij deze over. De prins Ptolemaios Caesar ging voortaan door het leven als de zwerver Yohnan.

Door zijn studie van de boeken en de Ark, en zijn zeer vergaande opleiding in zijn jeugd, was Yohnan een zeer charismatische en intelligente man. Het duurde niet lang voor heel Hiërosolyma zijn naam kende, en naar hem kwam voor advies. Yohnan werd vaak gezien in stromende rivieren, waar hij kop onder ging, om vervolgens zonder zich verder te wassen terug uit de rivier stapte. Toen men hem vroeg waarom hij dit deed, vertelde hij hen dat hij op deze manier zijn lichaam en zijn geest probeerde te reinigen, en dat dit vereist was als je wou werken met god. Natuurlijk was het spoelen een traditie die hij geleerd had uit de boeken van de Ark, dat dit hem zou beschermen tegen de dodelijke krachten ervan. Net zoals dit de filosofen in Alexandria ook had beschermd. Het volk was geïntrigeerd, en niet veel later vroegen de eersten of Yohnan hen ook wou spoelen. Op die manier kreeg Yohnan zijn bijnaam. Hij zou sindsdien de geschiedenis ingaan als Johannes de Doper.

Johannes kende vele volgelingen, waaronder ook de jonge vrouw Miriam. De details van de volgende gebeurtenissen zijn vaag, maar de resultaten spreken voor zich. Miriam werd buitenechtelijk zwanger van de heremiet Johannes. De zoon van Miriam (en pleegzoon van haar echtgenoot Yousef), heette Yoshua. Yoshua spendeerde in zijn jeugd veel tijd met zijn biologische vader Yohnan.  

Het is door de overdracht van Yohnans invloed en zijn kennis op Yoshua, dat ook hij een groot aantal volgelingen kreeg. Volgens overleveringen zou deze Yoshua zelfs zonder de Ark, maar slechts met de kennis ervan, mirakels hebben kunnen uitvoeren. Volgens sommige andere bronnen waren Yohnan en Yoshua dezelfde persoon. Yoshua verklaarde namelijk meer dan eens dat hij de zoon van een god was, Yoshua beweerde meer dan eens dat hij de rechtmatige koning van het Rijk van die God was. De echte goden liepen al lang niet meer over de aarde, maar Divus Iulius werd nog steeds als echte God en een koning van een machtig rijk gezien. Yoshua werd steeds meer open met zijn beweringen, en zijn claims op het Romeinse rijk. Hij werd uiteindelijk hiervoor ook geëxecuteerd, omdat de Romeinen een rebellie probeerden te voorkomen.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Alvast bedankt voor alle lovende reacties aan iedereen. Het doet werkelijk deugd om te lezen dat het gesmaakt wordt.

@Berkana,

Hoe doe je het toch? 😉 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Van verbanning tot verdwijning

De Ark en de bijhorende documenten verdwenen uit de geschiedenis toen ze in de eerste eeuw voor Christus werden achtergelaten in een grot in het midden van de woestijn. Vanaf dan volgt sinds de voorwerpen in onze geschiedenis voorkomen de langste periode dat ze ongemoeid zijn gebleven. Die rust stopt op het moment dat een willekeurige handelaar een schuilplaats zoekt tegen een naderende zandstorm. De handelaar merkt een vreemd blauw licht in de grot, en besluit dit verder te onderzoeken.

Hij vindt hierop de Ark en alle bijhorende documenten. Hij leest het verhaal van de Ark, de geschiedenis van de Annunaki, en de boodschap van Caesarion. Hij wordt de eerste sinds de Joden die de voorwerpen ook gebruikt voor militaire doeleinden. Hij probeert eerst de stad Meccah in te palmen, maar in plaats daarvan wordt hij verbannen. De meer noordelijke stad, Medinah, blijkt toegankelijker. In een mum van tijd heeft hij zich opgewerkt tot hij Meccah zelfs kan veroveren met het leger van Medinah. Nog tijdens zijn leven verovert hij het grootste deel van het Arabische schiereiland, en schrijft hij wetboeken voor zijn ambitieuze rijk: de Sharia (wet) en de Koran (recitatie). Deze laatste vormt zijn interpretatie van de geschriften die hij vond.

De handelaar, zijn naam is Muhammed, sterft uiteindelijk in Medinah en laat een stabiel rijk na. Bijna onmiddellijk treedt een splitsing op. De Sunnis geloven dat Muhammed opgevolgd moet worden door Abu Bakr, zijn schoonvader, terwijl de Shias geloven dat hij moet worden opgevolgd door Ali, zijn schoonzoon. De Sunnis volgen Muhammed op in wereldlijke zin: de meeste moslimrijken zijn overwegend Sunni, net als de meeste moslimvolkeren. Hun belangrijkste relieken zijn de wapentuigen, banieren, mantels,... van Muhammed en hun leiders zijn de Kaliefen, die evengoed sultans zijn. De shias zijn eerder de volgers in spitituele zin. Zij worden geleid door Imams, waarvan Ali de eerste was in een lijn van twaalf. Zij hebben bijna geen wereldlijke rijken bestuurd, en hun relieken behoren tot de collectie die zij de Al-Jafr noemen. 

Deze Al-Jafr werd van Muhammed op Ali doorgegeven, en sindsdien telkens aan de daaropvolgende Iman. Hiertoe behoren de geschriften van Muhammed, het evangelie van Yoshua, de Septuagint, de geschriften van koning Dawyd, de vertaling van Khaemwesets notities, de notities van de geleerden van Alexandria en uiteraard de Ark en de inhoud hiervan. De shias vertellen over de Ark en hoe Adam dit uit de hemel meegenomen had naar de aarde, en hoe Toth het verplaatste naar Egypte, waar het uiteindelijk in de handen van Moses terecht kwam. Wellicht is dit gebaseerd op de kennis uit de Al-Jafr, die de imams dus konden bezitten.

Terwijl de Sunnis grote delen van het nieuwe Perzië en het Oosten van het Romeinse rijk veroveren, blijven de Imams van de Shia-stroming in Medinah om de mystieke kennis te bestuderen. Op termijn worden de Shias echter onderdrukt, en worden zij gedwongen om naar de hoofdstad van de Soennitische Abbasiden, Bagdad, te verhuizen. 

Volgens de overleveringen zouden die Abbasidische sultans een grote hoeveelheid aan relieken van hun profeet in bezit hebben. Zwaarden, mantels, brieven, stempels, ringen,... En een deel hiervan eindigt uiteindelijk in Ottomaanse handen, waarvan zich nog steeds enkele voorwerpen in het Topkapi paleis in de oude hoofdstad van dit rijk bevinden. Van de ark en de geschriften is in dit paleis geen spoor. 

In de laatste vermeldingen van de Al-Jafr, is deze in het bezit van de achtste imam volgens het Shia-geloof, in Bagdad. Dezelfde stroming gelooft dat de Al-Jafr doorgegeven is tot aan de twaalde imam. Deze imam zou nu nog steeds wachten tot het einde van de wereld, om vervolgens aan de zijde van Yoshua terug te keren met de Al-Jafr en de Tabut Sakina, het Arabische woord voor de Ark van het Verbond. Dit zijn jammer genoeg slechts profetische woorden, de laatste ooggetuigen plaatsen de Al-Jafr in Baghdad aan de vooravond van het Islamitische gouden tijdperk. Toevallig, of misschien ook niet, spelen vele legendes van 1001 nacht zich in deze periode, op deze plaats af. De Al-Jafr verdwijnt vanaf dat moment voorgoed uit de geschiedenis.

 

Mijmerende hoofden uit een ver verleden

Helaas zijn er vanaf hier weinig (of net te veel tegensprekende) bronnen om een vast parcours uit te stippelen. Dit is één van de mogelijkheden. Wie geen fan is van giswerk hoeft niet verder te lezen, maar ik vermoed dat als je al tot hier geraakt bent, dat geen obstakel moet zijn.

Hoogstwaarschijnlijk werd de Al-Jafr samen met andere relieken van Muhammed opgeborgen in één van de paleizen van de Abbasidische sultans. Bij de verovering van Baghdad door de Turkse Seltsjoeken werden deze relieken gestolen. Later zouden de Ottomanen, de opvolgers van het Seltsjoekenrijk, deze voorwerpen namelijk bewaren in Istanbul. Bij al deze relieken is er echter geen enkele keer een vermelding van ook maar iets dat op de Al-Jafr lijkt. De Seltsjoeken spelen de Ark en toebehoren kwijt in de jaren tussen 1055 (de val van Baghdad) en de 13de eeuw (de val van het rijk). 

Mochten we ervan uitgaan dat de Seltsjoeken de Al-Jafr niet zomaar zouden opgeven, maar tijdens een veldslag moesten verloren hebben, kunnen we een beperkte lijst maken met verdachten. We hebben de Byzantijnen, het overblijfsel van het Romeinse rijk. We hebben de Fatimiden, het rijk in Egypte onder Saladin, en We hebben de Mongolen uit het oosten (die Bagdad bovendien kunnen veroveren). Ook de kruisvaarders kunnen we toevoegen aan de lijst van verdachten. Helaas bestaat deze laatste uit praktisch heel west-Europa. We zijn dus amper iets verder in het traceren van de Al-Jafr, en zonder de grootheidswaan van een zekere Franse koning was dit finaal het einde geweest van onze tocht.

Philippe Le Bel van Frankrijk had grote schulden bij een monnikenorde die zichzelf de Orde van de Tempel van Salomon en de Ridders van Christus noemde. Hij loste dit handig op door de orde op te doeken en de leden te vervolgen. Tijdens de ondervragingen en martelingen beweerden de leden van de orde verschillende zaken. Meestal ging het om willekeurige bekentenissen om de martelingen te doen stoppen, zoals gebruikelijk in die tijd. Enkele leden, de meest hoogstaande, hadden toch een verbluffend gelijklopend verhaal. Zij beweerden dat de leiders van de tempeliers weet hadden van een 'hoofd' dat hen geheimen influisterde en dit aanbaden. Zij noemden dit het hoofd van de "Baphomet".

Het is bijna zeker dat "Baphomet" een middeleeuwse verbastering is van het Arabische Mohammed. Maar waar komen de verhalen van dat hoofd vandaan? Wie geen fan is van etymologische hypotheses, mag hier stoppen met lezen.

Herinner dat de Ark van het Verbond ook wel Tabut Sakina werd genoemd in het Arabisch. "Tabut" staat voor de kist, "Sakina" staat voor het verbond en het goddelijke dat de verzameling voorstelt. Volgens de Shia Moslims was de Tabut Sakina lang in het bezit van Mohammed geweest. Dit is dus de Tabut Sakina van Mohammed. Omdat de Tempelridders (die tegen de Seltsjoeken vochten) geen Arabisch spraken, verbasterden ze de woorden naar het Latijn van die tijd. Tabut werd Caput, Sakina werd Sapida, en Mohammed werd Baphomet. Toen de tempeliers de Al-Jafr van de Seltsjoeken veroverden, noemden zij dit de Caput (=hoofd) Sapida(=wijs) van de Baphomet.

De tempelridders herkenden door die woorden een oeroude mythe van het gebied waar zij oorspronkelijk vandaan kwamen. Volgens deze Keltische verhalen zou het hoofd van de reus Mimir oneindig veel wijsheid bezorgen aan enkele goden, zoals Odin. Ook werden dit soort levende hoofden per drie vereerd bij geneeskundige bronnen. De tempeliers vonden zo een oud Keltisch heiligdom bij een bron, en wijdden dit als Katholieke kerk die ze als schuilplaats zullen gebruiken. Onder de kerk bevindt zich de ingang van een grot waarin de tempeliers hun "Caput Sapida" in opbergen. Het woord "Sapida" (vergelijk het met Sapient) betekende "wijs", maar werd evengoed gebruikt om te verwijzen naar iets of iemand die zelfbewust was, en dus naar een "mens" in het algemeen. Denk vooral aan de term Homo Sapiens (de 'wijze mens').

Dit is hoe Tabut(=kist) Sakina(=verbond) veranderde naar Caput(=hoofd) Sapida(=wijsheid) naar de naam die de tempeliers gaven aan de schuilplaats: Caput(=hoofd) Homini(=mens).

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Nu zijn we dus bij Cap L'homme, klopt precies met de drie Keltische goden bij kleinere bronnen, twee zijn er bekend dacht ik.

En misschien ook wel een iets "La pape" van Plantard?

Hij beweerde zelfs dat er daar een Sator Arepo vierkant aanwezig was....

Maar die kerk, hebben we het dan over Rennes les Bains? 😉

Vandaar uw vraag over Rhedae?....Welke Rennes

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Op cap de l'homme zijn in de 19de eeuw inderdaad 2 beelden ontdekt van hoofden.

De vraag over welke kerk het gaat, is natuurlijk belangrijk. Volgens Boudet stond er een oude kapel tegenover de menhirs van de cap de l'homme, waar in zijn tijd al niet meer dan een uitgebrande ruine van bestond. Die lijkt mij het meest voor de hand liggend. Jammergenoeg is de exacte locatie onbekend.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Op 29-4-2020 om 23:10, Naneferkaptah zei:

Volgens Boudet stond er een oude kapel tegenover de menhirs van de cap de l'homme, waar in zijn tijd al niet meer dan een uitgebrande ruine van bestond. Die lijkt mij het meest voor de hand liggend. Jammergenoeg is de exacte locatie onbekend.

Staat dit in LVLC? Ik kan me deze kapel niet meer herinneren, maar het is dan ook al lang geleden dat ik het boek nog eens heb vast gehad.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Bij mij op pagina 306 (al kan dit, neem ik aan, per versie verschillen):

"Alors, à l'arête du cap dé l'Hommé sur le haut d'un ménir, en face du temple païen, converti en église chrétienne détruite plus tard par l'incendie, fut sculptée une belle tête du Sauveur regardant la vallée, et dominant tous ces monuments celtiques qui avaient perdu leurs enseignements."

Het gaat hier om een heidense tempel, die is omgebouwd tot Christelijke kerk. We moeten wel even eerlijk zijn, volgens Boudet waren de vroege Christenen in het gebied bezig met kruisen aan te brengen op menhirs, om er "Christelijke" menhirs van te maken. Het kan dus even goed zijn dat de tempel nooit een kapel of kerk was, maar dat onze brave priester ook deze tempel een Katholiek bestaansrecht wou geven. Eén van de hoofden op de Cap de L'Homme zou volgens dezelfde pagina ook het hoofd van Jezus voorstellen. 

Als we de vrome katholiek even wegfilteren zijn we dus enkel 'zeker' dat er een heidense tempel stond, waar minstens twee hoofden als versiering gebruikt werden. En het geheel zou tijdens een brand verwoest zijn. De top van een (onbewoonde) heuvel is zonder twijfel ook eerder de locatie voor een Keltisch heiligdom dan een Katholieke kerk.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Eén van deze hoofden zou later ingemetseld zijn aan de achterzijde van de pastorie/kerk in RLB met zicht op het kerkhof. Dat wordt, tenminste, vaak beweerd. Er is echter geen bewijs voor. Dat dat beeldje erg oud (mogelijk Romeins) is staat echter wél vast.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Dat hoofd is sinds 1992 in het museumpje terecht gekomen, waar het naar mijn weten nog steeds is. Het andere hoofd is verdwenen (en zou in privébezit zijn).

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Over deze stenen hoofden hebben de onderzoekers Urbain Gibert en Guy Rancoule in 1969 helderheid gebracht in een prima SESA artikel Rennes-les-Bains, Note sur un tête sculptée.

Ik heb aan dit artikel ooit een pagina gewijd en je kan de korte samenvatting er in het Nederlands terugvinden: http://www.renneslechateaumysterie.be/beelden_cap_de_lhomme.php

Het hoofd dat volgens Boudet Christus voorstelde en hij in de muur van zijn pastorie liet inmetselen, bevindt zich inderdaad in het kleine dorpsmusem zoals Naneferkaptah meldt. Het andere hoofd was in het bezit van M. Cailhol in Alet-les-Bains.

Deze Cailhol is wel een interessant figuur, want ik meen me zijn naam nog te herinneren voor andere RLC zaken ook. Ze schieten me alleen nu niet te binnen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Het verhaal van Naneferkaptah blijft zeer interessant en inspirerend.

In deze bizarre tijden wordt er ook eens aan kuisen toegekomen en bij het doornemen van mijn fotoarchief kwam ik volgende foto tegen van een jaar of 23 geleden geschoten. Vond het passend bij het relaas. Wat ik nog herinner is dat de omvang ongeveer gelijk was aan geweten afmetingen van de Ark.

 

croix-templier.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

In die tijd was ik druk bezig historisch de gangen der Tempeliers te achterhalen.

Deze foto is geschoten in het Tempel complex van Philae nabij Aswan in Egypte, waar volgens overlevering een - tijdelijke - tempel gewijd aan de Ark zou zijn op het eiland Elephantine op weg naar Ethiopië.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

De "Ethiopische tak" van de legendes rond de ark, vind ik meestal wat vergezocht. Er zijn honderden replicas van de ark wereldwijd. Die in Ethiopië is wellicht geen uitzondering. Het verbod op onderzoek komt ook heel mooi uit. Ik zou kunnen beweren dat de Graal hier op mijn schouw staat, maar dat niemand hem mag zien. Echt geloofwaardig is dat niet (en maar goed ook, anders zou mijn woonkamer direct een attractie worden, vind je eigen Graal maar als je er eentje wilt 😉 ). 

Fotos als deze doen mij dan direct twijfelen. Ark of niet, de aanwezigheid van tempelierssymbolen zo diep in Afrika, zouden daar helemaal niet moeten zijn.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Nochtans is dit Tempelierssymbool daar wel degelijk aanwezig. Of dit direct een 'Ark spoor' is, laat ik aan een ieder over daar een eigen mening over te vormen. Zelf was ik voornemens de gangen der Tempeliers na te gaan en kwam dit tegen.

Inderdaad ben ik het volledig met U eens dat dit symbool daar niet zou horen te zijn; maar toch.....

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Reageer op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in


×
×
  • Nieuwe aanmaken...